Síðast uppfært: Föstudagur, 19. febrúar 2010 15:07 Föstudagur, 20. nóvember 2009 11:54

Hjörtur Guðjónsson

er fæddur á Hlíðarenda í Fljótshlíð og ólst þar upp að mestu. Fór í Íþróttaskólann í Haukadal hjá Sigurði Greipssyni. Hjörtur vann átta sumur hjá skógræktinni, síðari árin sem flokksstjóri.

Rúmlega tvítugur fór hann að aka Austurleið og gerði það í 7 ár. Bjó þá á Hvolsvolsvelli og flutti svo á Hellu, en þar fann hann eiginkonu sína, Sólveigu Stolzenwald, sem hann kvæntist árið 1971. Hún er læknaritari og flinkur ljósmyndari. Þau eiga tvær dætur.

Hvað tók svo við þegar þú hættir hjá Austurleið?

Þá keyrði ég flutningabíla hjá Kaupfélaginu Þór, síðan Þríhyrningi í um tuttugu ár. Afgreiddi svo í byggingavörudeild Þríhyrnings.

Árið 1997 fór ég að vinna hjá Landgræðslunni. Var fyrst í ýmsu, t.d. vorverkum eins og áburðardreifingu. Svo tók ég við fræhreinsuninni, en hún stendur yfirleitt yfir frá september fram í apríl maí, eftir því hve magnið er mikið sem hreinsað er. Svo er ég í ýmis konar flutningum bæði haust og vor. Ek t.d. áburði á dreifingarstaði eins og Eldgjá, Laka og Snæbýlisheiði.

Hvernig líkar þér að starfa hjá Landgræðslunni?

Mér líkar afskaplega vel hérna. Þetta er mannlegt og gott samfélag.

Hvað fyrir utan vinnuna?

Ég starfaði í stjórn Bílstjórafélags Rangæinga og var í samninganefndum fyrir félagið.

Garðrækt og skógrækt eru mikil áhugamál. Svo vorum við hjónin alltaf á fjallaflakki sumar og vetur. Fórum mikið með stelpurnar á vélsleðum inn í Dalakofa, sem er vetrarhús í Reykjadölum á Rangárvallaafrétti. Oft var færi vont og basl að komast. Við eigum sumarhús í Haukadal, skammt frá Heklu. Þar er mikill gróður sem ég hef ánægju af að hlúa að.

Ég er mikill bókasjúklingur, les helst sagnfræði- og ferðabækur. Hef áhuga á að skoða gamla tímann, les æviminningar og grúska í ættfræði.

Svo var ég hobbýbóndi í 9 ár. Átti allt upp í fjörtíu kindur. Þá var heimilið sjálfu sér nægt með kjöt. Ég fór til rjúpna í yfir 30 ár. Skaut aðallega í jólamatinn. Var ekki nema tíu ára þegar ég byrjaði að fara með byssu.

Áttu eina sögu af svaðilför?

Þegar ég var hjá Austurleið fór ég árið 1967 í áætlunarferð til Víkur í Mýrdal á aðfangadag með fulla rútu af fólki. Þetta var á tímum malarveganna. Veðrið þennan dag var mjög slæmt, ofankoma og skafrenningur. Til Víkur kom ég milli 6 og 7 á aðfangadagskvöld. Rútan var eins drifs bíll, á tvöföldum keðjum, sem voru orðnar ónýtar eftir daginn þegar austur kom. Ég þurfti að búa til nýjar keðjur úr bútunum sem ég hafði til að komast til baka. Að því loknu lagði ég í hann í grenjandi byl. Þurfti víða að moka mig í gegn um skaflana. Úr ferðinni kom ég heim til mín um kl. fjögur á jólanótt. Þetta er það sem ég hef komist næst því að fara í jólaköttinn.

{gallery}Hjortur_Gudjonsson{/gallery}
Hjörtur í áburðarflutningum á Reykjanesi. Krýsuvíkurbjarg blasir við á sumum myndanna. Björn Bjarnarson var með í för, dró bíl Hjartar „á þurrt land“ -og tók myndirnar.

Áttu góð ráð handa garðræktarfólki?

Ég hef ávallt reynt að klippa flest mín tré eða snyrta á einhvern hátt. Var fyrstu árin með fljótvaxin tré til að fá skjólið. En það fór þó þannig að ég gaf eða seldi mikið af þeim, seldi eitt sinn heilan hekk með 25 tveggja metra öspum. Mest voru 58 tegundir í garðinum. Kennslubækur segja að ösp sé tæplega nothæf í limgerði. Ég klippti hana tvisvar á sumri. Það má klippa öll tré, en þá blómstra þau ekki næsta ár og sum jafnvel ennþá seinna.

Lítil saga úr garðinum

Eins og flestir sem hafa áhuga á trjárækt þekkja, þá þarf maður alltaf að vera að breyta einhverju, færa tré eða skipta um tré. Ég var með 9 aspir sem voru orðnar 8-9 m háar. Aspir eru uppáhaldstré konunnar, en það var búið að ákveða að fjarlægja þær úr garðinum. Ég greip tækifærið þegar konan var eitt sinn í Þýskalandi í mánuð, því hún vildi ekki vera viðstödd. Ég kom engu tæki inn í garðinn, varð að nota skófluna og keðjusög á rætur og stofna. Trén sagaði ég svo í 3 hluta og notaði svo spilið á jeppanum og spilaði allt út úr garðinum. Þetta tók gríðarlegan tíma, var að þessu á kvöldin eftir vinnu. Það stóð á endum að klára nóttina áður en konan kom heim. Þá var ég að til kl. 4. Ekki veit ég hvað nágrannarnir hugsuðu þegar þeir sáu til mín þessa nótt. Svo mætti ég galvaskur til vinnu daginn eftir.

{gallery}Hjortur_Gudjonsson2{/gallery}
Myndir úr garðinum hans Hjartar. Kötturinn Mássi er vanur að fylgjast vel með framkvæmdum, og réttir líklega hjálparhönd þegar mikið liggur við. Myndirnar tók Sólveig Stolzenwald.